เมื่อเอ่ยถึงคำว่า “ถุงยาง” ภาพที่เกิดขึ้นในหัวของคนส่วนใหญ่อาจไม่ใช่แค่อุปกรณ์ป้องกันโรคและการตั้งครรภ์ แต่คือทัศนคติบางอย่างรายล้อมครอบถุงยางที่เรารู้จัก มองผ่านสายตาอคติที่มีอยู่ไม่น้อย หากเปรียบเทียบเป็นคน คุณถุงยางที่เกิดขึ้นมาเพื่อช่วยแก้ปัญหาจากโรคติดต่อทางเพศสัมพันธ์และท้องไม่พร้อม ก็น่าสงสารไม่ใช่น้อย เพราะทั้งชีวิตถูกตราหน้าและตีตราว่าเป็นสิ่งไม่ดี มีแต่คนรังเกียจ ไม่กล้าพกพา

AHF Thailand Effect the series เรื่องแรกนั้น เราจึงอยากพาไปรู้จักกับภาคีของเรา ซึ่งองค์กรนี้อยู่ในจังหวัดราชบุรี ทำงานเพื่อกลุ่มคนที่มีความหลากหลายทางเพศมาอย่างยาวนาน จนเป็นหนึ่งในองค์กรสำคัญที่ช่วยขับเคลื่อนสังคมชาวราชบุรี

ในขณะที่เราใช้ชีวิตในสังคมใหญ่ มีระบบสุขภาพที่มีมาตรฐาน หากติดเชื้อเอชไอวี เราก็สามารถเข้าถึงบุคลากรทางการแพทย์ได้ไม่ยาก และยังรักษาได้ฟรี แต่ในบริเวณพื้นที่ชายขอบของไทยนั้น กลับไม่มีโอกาสแม้แต่การรักษาพยาบาลขั้นพื้นฐาน

วัยรุ่น คือวัยหัวเลี้ยวหัวต่อ วัยแห่งความอยากรู้อยากลองในทุกเรื่อง และเริ่มหัดที่จะรักบุคคลอื่นนอกจากพ่อแม่หรือคนในครอบครัว ก้าวออกจากรั้วบ้านเข้าสู่รั้วสถานศึกษา ที่ที่พวกเขาจะได้เริ่มสร้างสังคมในแบบฉบับของตัวเอง แต่ด้วยวัยที่ต้องปรับตัวเรียนรู้สิ่งใหม่ๆ ในโลกที่กว้างขึ้น ย่อมอาจทำให้พวกเขาละเลยที่จะรักและรู้จักป้องกันตัวเอง ซึ่งไม่เพียงแต่เยาวชนชายและหญิงเท่านั้น แต่รวมไปถึงกลุ่มเยาวชนที่มีความหลากหลายทางเพศด้วย

“ในตอนนั้นที่รู้ว่าตัวเองติดเชื้อ คิดว่าตัวเองตายไปแล้ว ฉะนั้นชีวิตที่เหลืออยู่เราควรทำอะไรเพื่อสังคมบ้าง” พี่เอก-สมชัย พรหมสมบัติ ผู้อำนวยการ มูลนิธิเดอะพอส โฮม เซ็นเตอร์ เล่าถึงความหลังย้อนกลับไปเมื่อปี พ.ศ. 2535